سفارش تبلیغ
صبا

زندگی به سبک طلبگی

صفحه خانگی پارسی یار درباره

چگونه طلبه شدم؟؟؟؟

    نظر

وقتی این سوال را از یه طلبه بپرسید، معمولا یه لبخند می زنه و به شوخی یه چیزی می پرونه مثلا می گه راهم رو گم کردم افتادم تو حوزه و از این حرفا....

بعضیا هم رگ آخوندیشون گل می کنه و میگن توفیق خدا بود ما سرباز امام زمانیمو....

واما بشنویم جریان طلبه شدن زندگی به سبک طلبگی رو:

من که یه بچه دهاتی بودم و چند سالی بود که به شهر اومده بودم ، نه تو دهمون آخوند داشتیم و نه تو شهر با آخوند رابطه داشتم.

درسته یه چندتا از اقواممون رفته بودند حوزه که شاید چند سالی یه بار می دیدمشون.... به هر حال حضرت آقا(خودم رو می گم) توی عمرش به غیر از یه بار با آخوند جماعت سلام و علیک نداشتم تا این که.....

توی مدرسه سوم راهنمایی بودم که یکی از رفقا رو دیدم که وقتی معلم ازش پرسید می خوای چه کاره بشی؟؟ گفتش آخوند. منم گفتم می خوام وکالت بخونم و چون شنیده بودم از طریق حوزه می شه وکالت خوند دنبالش رو گرفتم و از رفیقم پرسیدم که موقع ثبت نام برا حوزه منم خبر کن.....

خلاصه بعد از ثبت نام یه امتحان داشتیم و یه مصاحبه داشت که یه سری مدارک می خواست؛ چند روزی آقا دنبال مدارک می گرده و وقتی پیداشون نمی کنه، حالا تو این گیر و بیری چند روز مونده به مصاحبه یه شب دعوتشون می کنن عروسی..آقا که خیلی ناراحت بودش با بقیه نرفت عروسی و موند و تو حیاط رفت زیر پتو و به بهونه خواب یه دل سیر گریه کرد(آخه آقا عادتش بود وقتی ناراحت می شد دور از چشم دیگران گریه می کرد) خوب آقا حسابی گریه کرد و از خدا خواست(به خدا التماس کرد که)به حوزه بره و طلبه بشه....

حالا اگه ازم بپرسند چگونه طلبه شدی؟ سرم رو بالا می گیرم و با افتخار(نه مثل بعضیا باترس) میگم با لطف خدا و نظر امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف) و در این حرف هیج شکی ندارم.


لفظ آخوند یعنی....

آخوند  در اصطلاح به نوعی شخص روحانی بخصوص در ایران و کشورهای اطراف همانند آذربایجان و روسیه، و افغانستان و غیره گفته می‌شده است.

کاربرد این واژه ؛

این واژه بطور رسمی امروزه کمتر کاربرد دارد، و توسط واژه? «روحانیان» در ادبیّات متداول ایران جایگزین گردیده است. اما در قدیم‌الایام، واژه آخوند بطور رایج بعنوان استاد مذهبی امثال مکتب‌خانه بکار می‌رفت. در روسیه و سیبری، استفاده از این لقب در متون اوایل قرن هفدهم به بعد دیده می‌شود.

به جز از پیشه، از کلمه آخوند گاهی بعنوان قسمتی از نام یا لقب اشخاص نیز بکار برده می‌شده‌است، همانند محمد آخوند گرگانی، آخوند خراسانی، محمد آخوند و غیره.

واژه‌ای متداول در ایران، به معنی دانشمند، پیشوای دینی و معلم علوم شرعیه، و گویند : از عهد تیموریان در این کشور رایج شده مأخذ و منشأ اشتقاق این کلمه به وضوح روشن نیست :مرحوم دهخدا احتمال داده که مخفف آغا و خوند "به معنی خداوندگار" باشد، مانندمیرخواند و خواندمیر بعضی آن را تحریفی از آرخون یا آرگون یونانی که در آنجاعنوان روحانیان مسیحی است دانسته‌اند برخی آن را مرکب از آ "مخفف آقا" و خواند "فعل خواندن" پنداشته‌اند.

در نظام عالمان شیعه با عناوینی هم چون ثقة الاسلام، حجة الاسلام، آیت الله، آیت الله العظمی مواجه هستیم